
Wanneer ik bij iemand onderzoek of er sprake is van autisme, stel ik altijd de vraag of diegene regelmatig kletst met andere mensen. Met andere woorden: of hij of zij gesprekjes voert over ‘koetjes en kalfjes’. Voor de meeste mensen met autisme is deze vraag gemakkelijk te beantwoorden (nee!). Een man die ik onderzocht voegde hier nog (zuchtend) aan toe: “dat station heb ik wel gehad, ik hoef het niet nog eens over voetbal of laminaatjes te hebben”. Lees meer
Tandartsen zijn niet erg bedreven als het gaat om de eigen regie van cliënten met een licht verstandelijke beperking. In een automatische reflex dragen zij al te snel oplossingen en ongevraagde adviezen aan. Zij wij tandartsen betweters? Kennelijk. Die houding stuit maar al te vaak op weerstand bij cliënten en is dus ondoelmatig. Bij mij knaagt dat. Ik wil graag van die automatische reflex af. Het roer moet om. Lees meer